Wielce pożyteczną rzeczą, jaką mogą uczynić ci, którzy pragną pomagać osobom dokonującym samouszkodzeń, jest pełne uwzględnienie we własnej pracy czynników natury społecznej. W praktyce oznacza to: Wrażliwość na kontekst społeczny życia klienta i świadomość jego wpływu na przyczyny samouszkodzenia. W niektórych wypadkach wpływ ten będzie oczywisty: wszystkie kobiety stykają się z seksizmem, wszystkie mniejszości etniczne z rasizmem. Innego rodzaju mechanizmy ucisku mogą nie ujawniać się z równą wyrazistością, dopóki delikatnie nie stworzymy klientowi sposobności do opowiedzenia o nich. Możemy na przykład nie zdawać sobie sprawy, że ktoś jest gejem, że żyje w nędzy czy też jest bezrobotny, że jest uchodźcą lub cierpi z powodu niepełnosprawności na pierwszy rzut oka dla nas niedostrzegalnej. Świadomość powinna być poparta edukacją: członkowie personelu danej placówki będą pracować znacznie efektywniej, jeżeli zostaną odpowiednio poinformowani o doświadczeniach ludzi z grup społecznych, do których sami nie należą.